
























Ostatnia aktualizacja 2025-09-18
Położony malowniczo na wzgórzu około 80 metrów nad dnem doliny Popradu, Zamek Stara Lubowla to jedno z najpiękniejszych miejsc północnej Słowacji. Znajduje się zaledwie 2 km od centrum Starej Lubowli i około 18 km od granicy z Polską (przejście Piwniczna–Mnišek nad Popradem).
Najstarszą część zamku zbudowano na grzbiecie skalnym, który jest widoczny w kilku miejscach na terenie fortecy. Ta lokalizacja nie była przypadkowa. Tak ukształtowany teren dawał naturalną ochronę i doskonałą widoczność na okolice. Zamek w Starej Lubowli wzniesiono przede wszystkim w celu kontroli strategicznych szlaków handlowych między Polską a Węgrami.
Zamek składa się z kilku części reprezentujących różne epoki. Najstarsze, gotyckie fragmenty tworzą górny zamek, składający się z dobrze zachowanej wieży obronnej i ruin budynku mieszkalnego. Pozostałe budynki: zamek renesansowy, kaplica, pałac barokowy, systemy umocnienia średniego i niskiego zamku oraz bramy wjazdowe pochodzą z późniejszych okresów rozbudowy.
Zamek Stara Lubowla powstał na początku XIII wieku jako budowla obronna strzegąca północnych granic Królestwa Węgier. Pierwsza pisemna wzmianka o warowni pochodzi z 1311 roku, kiedy zamek znajdował się w rękach węgierskich możnowładców. Przełomowy moment w dziejach twierdzy nastąpił w roku 1412 gdy król węgierski Zygmunt Luksemburski przekazał zamek wraz z 16 miastami spiskimi polskiemu królowi Władysławowi Jagielle jako zabezpieczenie pożyczki.
Od 1412 do 1769 roku zamek w Starej Lubowli znajdował się w rękach Królestwa Polskiego jako część zastawu spiskiego. Przez ponad 350 lat pełnił funkcję siedziby polskich starostów, którzy zarządzali tym strategicznym pograniczem. W tym czasie urząd starosty sprawowało 19 osób z czego najdłużej, bo przez blisko 150 lat, zamek pozostawał pod zarządem rodu Lubomirskich. W roku 1655, podczas potopu szwedzkiego, ukryto tu insygnia koronacyjne Rzeczypospolitej, które bezpiecznie przetrwały wojnę. Ten epizod podkreśla, jak ważne znaczenie miał Zamek Stara Lubowla dla bezpieczeństwa polskiego państwa.
W 1769 roku zamek został zajęty przez wojska austriackie, a trzy lata później w roku 1772 Lubowla ponownie znalazła się pod administracją węgierską. Tym samym zakończył się złoty okres w historii zamku. Utracił on znaczenie jako centrum administracyjne Spisza i odtąd pełnił już tylko funkcję siedziby majątku ziemskiego obejmującego kilka okolicznych wsi. W latach 1799–1944 zamek pozostawał w rękach prywatnych. Po upadku Słowackiego Powstania Narodowego w 1944 roku Niemcy urządzili w nim więzienie. W roku 1945 zamek wraz z należącymi do niego dobrami został znacjonalizowany.
Po przejęciu zamku w 1945 roku przez państwo czechosłowackie twierdza zaczęła w szybkim tempie popadać w ruinę. W latach 1949–1960 w obiektach podzamcza działała szkoła rolnicza. W roku 1966 na terenie zamku utworzono muzeum i rozpoczęto remont najważniejszych budynków. Na przełomie wieków udostępniono zwiedzającym nowoczesne ekspozycje, które znacząco podniosły atrakcyjność obiektu.
Zwiedzanie obejmuje trasę wiodącą przez historyczne wnętrza, wieżę, kaplicę, dziedzińce, mury, piwnice i bramy. Szczególnie warto zobaczyć ekspozycję kopii polskich klejnotów koronacyjnych oraz wystawę poświęconą historii zastawu spiskiego.
To miejsce łączy piękno krajobrazu z żywą historią pogranicza polsko-słowackiego, oferując niezapomnianą podróż przez wieki burzliwych dziejów tej części Europy.